Het kasteel Om de stad te verdedigen tegen Hongaarse indringers werd het kasteel op een kleine heuvel gebouwd. De muren hebben een enigszins ovale vorm zodat ze als het ware een voortzetting zijn van de helling waarop ze liggen. Aan de indrukwekkende muren is nooit meer iets gedaan, maar de toren van de hoofdingang is verbouwd tot klokkentoren. Helaas is er niets meer over van de gebouwen die binnen de muren hebben gestaan. De tand des tijds heeft alles geheel vernield.
De parochie kerk van San Michele Deze kerk uit het begin van de 17e eeuw herbergt 18e eeuwse schilderingen van Cattaneo en Zadei en tevens een mooie "Via Crucis" (Kruisweg) van Dusi. Het altaarstuk van het hoogaltaar dat San Michele Arcangelo voorstelt is vervaardigd door Vicentini.
De toren van Monteacuto Deze toren stamt uit de 16e eeuw en heeft een aparte vierkante basis. Nadat hij lange tijd verwaarloosd was is hij onlangs gerestaureerd.
data hoogte: 240 m gehuchten: Raffa, Castello, S. Quirico, Mura, Monte Acuto, Palude provincie: Brescia postc.: 25080 kengetal: 0365 afstanden: Brescia 30 km, Desenzano 20 km
Dankzij de vondst van resten van dorpjes aan de oever van de meertjes van Sovenigo is het mogelijk om met zekerheid vast te stellen dat deze streek al in de prehistorie bewoond is geweest. Bij een bezoek aan Monte Boccale kunt u plaquettes bekijken die uit de Romeinse periode dateren. De meest spectaculaire zijn bevestigd aan de deur van de parochie kerk van San Michele.
Uit documenten blijkt dat de stad bezit is geweest door de Lombarden; in de 14e eeuw maakte zij uit van de bezittingen van Mastino delle Scala en in de 15e eeuw was Venetië de eigenaar. Tijdens de Venetiaanse periode ging Puegnago deel uitmaken van de Valtenesi. De grote pestplaag van 1630 liet ook Puegnano niet ongemoeid en eiste veel slachtoffers. In de 17e eeuw werd de stad vaak overvallen door bandieten, waaronder de verschrikkelijke Dominisette, die vreselijk huishielden onder de bevolking. Tijdens de Spaanse successie oorlog werd Puegnano vaak het slachtoffer van Franse en Spaanse troepen die het plunderden en geld en kostbaarheden buitmaakten.
De bevolking was trots op de hulp die zij gaven aan naburige plaatsen na de slag van San Martino bij het verzorgen en verplegen van gewonde soldaten. Men vermoedt dat de vreemde naam "Puegnano" stamt uit de Romeinse tijd uit het Latijn "Popinius" dat op den duur "Popiniacus" werd.
